zondag 9 augustus 2026

Zeggen ziet de context, maar mist de kern

Door Stuart Kensenhuis

In het programma Welingelichte Kringen van Radio ABC verdedigt politicoloog Giwani Zeggen assembleelid Cedric van Samson tegen de kritiek op de uitspraak “Nooit meer een vrouw als president”. Tegelijkertijd valt Zeggen de media en de parlementariërs aan die Van Samson wél van discriminatie beschuldigden, onder wie de vrouwelijke DNA-leden die uit protest de vergadering verlieten, toen Van Samson weigerde excuses aan te bieden. “In ons parlement zitten kennelijk gecertificeerde en ongecertificeerde analfabeten”, beweert Zeggen bovendien. 


Protest in de Nationale Assemblee
(Fotomontage  © Stuart Kensenhuis)

Zeggens commentaar tijdens de uitzending gaat niet in de eerste plaats over parlementsvoorzitter Ashwin Adhin, ook al wekt de kop ‘Zeggen hard over Adhin: ‘Niet geschikt als eerste onder de gelijken’, een andere indruk. Het gaat vooral over de rehabilitatie van Van Samson. Adhin, Starnieuws, journalisten en parlementariërs worden door Zeggen vervolgens aangewezen als degenen die de uitspraak verkeerd zouden hebben weergegeven of politiek zouden hebben misbruikt.

Volgens mij ziet Zeggen een deel van de context, maar trekt daaruit een verkeerde conclusie over Van Samson. Bovendien maakt hij een ernstige denkfout. Daarom is het belangrijk zijn beweringen inhoudelijk te toetsen. Hij beroept zich tijdens dat interview herhaaldelijk op “eerlijkheid” en “oprechtheid” en beschuldigt hele beroepsgroepen van misleiding. Wie zulke zware oordelen uitspreekt, moet zelf nauwkeurig omgaan met woorden, context en bewijs.


Stuart Kensenhuis  
© De Balie/Jan Boeve


Ernstige denkfout

Zeggen maakt zich in zijn overhaaste beoordeling op Radio ABC schuldig aan een ernstige denkfout. Hieronder leg ik graag uit waarom.

Zijn verwijzing naar “gecertificeerde en ongecertificeerde analfabeten” is een belediging aan het adres van parlementariërs. Daarmee treft zijn kritiek ook de vrouwelijke parlementariërs die zich beledigd voelden en uit protest de DNA-vergadering verlieten. Hij noemt hen niet noodzakelijk allemaal afzonderlijk, maar zijn kwalificaties raken wel hun oordeel, hun protest en hun integriteit. Zeggen verwijt anderen gebrek aan  intellectuele eerlijkheid, maar gebruikt zelf een kleinerend etiket dat niets bewijst over de kwaliteit van hun argumenten. “Analfabeet” in deze context is een persoonlijke aanval. Daarmee past Zeggen de fatsoensnorm die hij aan anderen oplegt niet consequent op zichzelf toe

De vrouwelijke parlementariërs die de zaal verlieten, reageerden namelijk niet uitsluitend op een krantenkop of een radiofragment. Hun protest volgde op de letterlijke uitspraken van Van Samson én op zijn weigering om excuses aan te bieden. Hun bezwaar was niet dat een president geen kritiek mocht krijgen. Hun bezwaar was dat Van Samson die kritiek verbond aan het vrouw-zijn van de president en daaruit concludeerde dat Suriname geen vrouw meer als president zou moeten kiezen. Zeggen behandelt hun protest echter niet als een zelfstandige politieke beoordeling, maar als bewijs dat zij de context niet begrijpen of zich door anderen zouden hebben laten misleiden. 

'Zeggen valt de intelligentie en

 integriteit van  parlementariërs aan in plaats 

van hun argumenten te weerleggen'

Daaruit ontstaat een ongelijke maatstaf. Van Samson krijgt van Zeggen het voordeel van de twijfel: hij zou slechts gelijke verantwoordelijkheid hebben bedoeld. De vrouwelijke parlementariërs krijgen datzelfde voordeel niet. Hun protest wordt niet opgevat als een legitieme reactie op de strekking van Van Samsons woorden, maar als bewijs van onbegrip, politieke misleiding of intellectuele oneerlijkheid.

De denkfout van Zeggen bestaat daardoor uit meerdere onderdelen. 

  1. Ad hominem: Zeggen valt de intelligentie en integriteit van parlementariërs aan in plaats van hun argumenten te weerleggen.
  2. Ongelijke maatstaf: Van Samson wordt beoordeeld op zijn beweerde bedoeling, terwijl de vrouwelijke parlementariërs worden beoordeeld op de ongunstigste interpretatie van hun protest.
  3. Verkeerde voorstelling van hun bezwaar: hun protest ging niet simpelweg over een los radiofragment, maar over de letterlijke uitspraak, de gendergerichte strekking ervan en de weigering om excuses aan te bieden.
  4. Verschuiving van de bewijslast: Zeggen beweert dat de parlementariërs de context niet begrijpen, maar hij moet zelf aantonen waarom zijn uitleg van Van Samsons woorden klopt.

        Een interpretatie is geen citaat

Zeggen zegt uitdrukkelijk dat hij Van Samson bewust andersom weergeeft. Van Samson zei:

“Daarom moeten we nooit meer een vrouw hebben als president. Nooit meer moeten we deze vergissing maken.”

Zeggen maakt daarvan:  Als wij geen kritiek mogen hebben op een mannelijke president omdat hij een man is, moeten wij nooit meer op een man stemmen als president. Daarmee wil zeggen volgens zijn eigen bewering de essentie van Van Samsons betoog weergeven.

Maar een interpretatie is geen citaat. En een bewuste omkering is niet hetzelfde als een verduidelijking. Van Samson sprak over vrouwen als categorie. Zeggen spreekt over gelijke politieke kritiek in het algemeen. Van Samson formuleerde een uitsluiting. Zeggen maakt daarvan een hypothetische waarschuwing tegen ongelijke behandeling van mannen. Dat zijn verschillende uitspraken met een verschillende strekking. Wie dat verschil niet duidelijk maakt, helpt de luisteraar niet om de uitspraak te begrijpen, maar stuurt naar een gunstiger interpretatie.

Zeggen mag betogen dat Van Samson iets anders bedoelde dan hij zei. Maar dan moet hij dat als interpretatie formuleren. Zoiets als: “Mijn indruk is dat Van Samson bedoelde…” Zeggen presenteert zijn omkering echter als de essentie en zegt daarna: Dat is wat hij heeft bedoeld.” Daarmee schuift hij van analyse naar verdediging en is het absoluut geen neutrale parafrase. 

De extra context (kritiek op Starnieuws)

Zeggen heeft een punt wanneer hij stelt dat een citaat volledig en zorgvuldig moet worden weergegeven. Hij wijst erop dat Starnieuws volgens hem een passage niet heeft opgenomen.

“En daarom moeten we nooit meer een vrouw hebben als president. Nooit meer moeten we deze vergissing maken. Van mannen verwachten we verantwoordelijkheid. Mannen worden aansprakelijk gesteld. Dat verwachten we van een man.”

Het volledige citaat zou echter moeten zijn:

““En daarom moeten we nooit meer een vrouw hebben als president. Nooit meer moeten we deze vergissing maken. Van mannen verwachten we verantwoordelijkheid. Mannen worden aansprakelijk gesteld. Dat verwachten we van een man. Maar bij een vrouw hebben we vaker, wat zielig hoor (tje poti), misschien wist ze het niet, we moeten niet zo met haar doen, ze is een vrouw,”


'Een selectie uit een citaat is niet

 automatisch contextomy'

Volgens mij richtte de analyse van Starnieuws zich op de volgorde waarin Van Samson zijn uitspraken deed: eerst sprak hij de algemene uitspraak over vrouwen uit, waarna Frans Pinas hem onderbrak met de kwalificatie: "Het is discriminerend naar vrouwen toe wat jij nu zegt."

De ontbrekende passage op Starnieuws maakt Van Samsons uitspraak dus niet onschadelijk. Integendeel, ze maakt zijn redenering explicieter. Volgens Van Samson worden mannen op verantwoordelijkheid aangesproken, terwijl vrouwen eerder worden beschermd of ontzien. Daarom zou Suriname, volgens hem, geen vrouw meer als president moeten hebben.

De volledige context laat dus niet zien dat hij uitsluitend zei: “Beoordeel de president op haar daden.” Zij laat zien dat hij ongevraagd een tegenstelling tussen mannen en vrouwen construeerde en daaruit een algemene conclusie over vrouwelijke presidenten trok

Kritiek op de andere media

Zeggen verwijt journalisten dat zij aan “contextomy” doen. Dat verwijt is te stellig. Hij kan vaststellen dat een medium een passage niet heeft opgenomen, maar hij kan daaruit niet zonder meer afleiden dat de journalist de betekenis bewust heeft verdraaid.

Bovendien is een selectie uit een citaat niet automatisch contextomy, zoals Zeggen in de uitzending beweerde. Daarvan is pas sprake wanneer de weggelaten tekst de betekenis wezenlijk omkeert. Dat is ‘nergens’ overtuigend gebeurd. De extra passage in het citaat op Starnieuws, waar Zeggen tijdens de uitzending op wees, verklaart de uitspraak, maar neemt de discriminerende strekking van Van Samson niet weg.

Verder weet Zeggen niet welke journalisten het volledige interview hebben beluisterd. Het is dus niet gerechtvaardigd om hen collectief van contextverdraaiing of misleiding te beschuldigen.

Voor Frans Pinas geldt dat nog sterker. HIj was de interviewer op Radio Stanvaste en hoorde de uitspraak van Van Samson rechtstreeks. Hij reageerde al tijdens het gesprek en niet achteraf op basis van een krantenartikel of een ander radiofragment. Pinas kan zich vergissen in zijn beoordeling, maar hem impliciet beschuldigen van contextomy is weinig overtuigend, omdat hij het interview zelf heeft afgenomen en die verfoeilijke uitspraak van Van Samson heeft gehoord, beoordeeld en direct afgewezen. 

Eindconclusie

Zeggen heeft gelijk dat uitspraken zorgvuldig en in hun relevante context moeten worden weergegeven. Maar hij trekt daaruit een verkeerde conclusie. De aanvullende passage neemt de discriminerende strekking van Van Samsons woorden niet weg; zij maakt juist duidelijker hoe hij een tegenstelling tussen mannen en vrouwen construeerde en daaruit concludeerde dat Suriname geen vrouw meer als president zou moeten hebben.

Ook zijn aanval op andere media is onvoldoende onderbouwd. Een onvolledig citaat is niet automatisch contextomy, en Zeggen kan niet zonder bewijs aannemen dat journalisten bewust hebben misleid. Frans Pinas was bovendien de interviewer zelf en reageerde rechtstreeks en duidelijk afwijzend op wat Van Samson zei.

Zeggen beoordeelt Van Samson op diens beweerde bedoeling, maar schrijft parlementariërs en media af als onwetend, misleid of intellectueel oneerlijk. Met zijn persoonlijke aanvallen en ongelijke maatstaf maakt hij zelf de denkfout die hij anderen verwijt. Zijn commentaar is daardoor geen evenwichtige analyse, maar vooral een foute verdediging van Van Samson en een ongerechtvaardigde veroordeling van diens critici. 


Klik op de link voor de video 

'Zeggen hard over Adhin: 'Niet geschikt als eerste onder de gelijken' - ABC

 https://youtu.be/fUhTWT2opm8?si=k7f0blddkl_p5qB4